LIFO (Last-In, First-Out) – to metoda zarządzania zapasami i ich wyceny, stanowiąca przeciwieństwo metody FIFO. Jej fundamentalna zasada zakłada, że towary, które jako ostatnie zostały przyjęte do magazynu, powinny go opuścić jako pierwsze. Metoda ta jest stosowana w dwóch głównych obszarach:
- W logistyce i zarządzaniu magazynem: LIFO sprawdza się w przypadku składowania dużych partii jednorodnych towarów, których data ważności nie ma znaczenia lub jest bardzo długa. Jest to również praktyczne rozwiązanie dla produktów wielkogabarytowych, gdzie dostęp do najstarszych partii jest utrudniony.
- W księgowości i finansach: służy do wyceny rozchodu zapasów. W warunkach rosnących cen (inflacji), metoda ta pozwala zaliczyć w koszty sprzedanych towarów te, które zostały nabyte najpóźniej, a więc po wyższych cenach. Może to prowadzić do obniżenia wykazywanego dochodu netto, co jest korzystne z perspektywy podatkowej.
Z tego względu LIFO jest często stosowane przez firmy z dużymi zapasami, takie jak salony samochodowe czy niektóre sieci detaliczne, w celu optymalizacji przepływów pieniężnych i zobowiązań podatkowych.